Ben Sevim, 28 yaşındayım ve dullar kadrosuna girmiş bir hanım efendiyim. Burada başlıktada görmüş olduğunuz üzere evli bayanlarız ve koca aramaktayız. 
Çünkü ben ilk eşimden ayrıldım şuan internette bulduğum biriyle aşk yaşamak için arayış içerisindeyim. Kendime özgü birini bulduğumda evlenmek için ikinci karar seçeneğini düşünmeyeceğim. Çünkü yaşım git gide büyüyor ve bense hala bekarım. Çevremde o kadar mutlu çiftler görünce iyice geriliyorum. Amacım kendime göre birisini bulup bu hayatın tadını sevdiğim, erkeğim diyeceğim insanla çıkarmak istiyorum. Şuan ailemle kalmıyorum, kalmakta istemiyorum. Onlar beni ilk evliliğimde görücü usulü verdiler. Ortadan kalan ben oldum, bu yüzden
23 yaşındayım, ismimi saklı tutacağım ve Adana ilinde kocamın ailesi yüzünden yaşamaktayız. Ben evliliğimi isteyerek yapmadım. Yani eşim olacak insan tarafından bir akşam iş dönüşü kaçırıldım. Belki mutlu olurum diye kalktım tanımadığım birine bedenimi zorda olsa teslim ettim. Ama bir türlü alışamadım ve koca dediğim adamı sevemedim gitti! Yaklaşık 2 senedir bu şehirde yaşıyoruz. Burda Hasan adlı biriyle tanıştım. Aynı binada oturuyoruz ve onunla kafa dengiyiz. Tanışmamız tesadüfen oldu desem daha doğru olur. Çünkü evin aşağısındaki markette göz göze geldik, ilk konuşma orda geçti. Sonra
Siz insanlarla paylaşmak istediğim kocaman bir acı dolu hayatım var benim! Ama ben sizinle kısa ve öz olan acılarımı paylaşacağım. İsmim Hande, Muğla ilinde 11 yıldır yaşamaktayım ve yaşım daha dün 28 oldu. 10 yıldır aile şiddeti yoğun olan bir evliliğin içerisindeyim. Kocam bir yandan, onun çirkef ailesi o bir yandan kıskaca aldılar beni. Mutluluk yok, hele doğumdan sonra beni iyice dış kapının mandalı görmeye başladılar. Anlamıyorum ve yaptıkları hiç bir şeylere anlam getiremiyorum. Namussuzluk yapmadım, onların soyisimlerine leke sürecek hataya düşmedim. Bu düşmanlık nedir anlamış
Şimdi bu başlıkta nerden çıktı diyeceksiniz! Durun ben ilk önce size kendimi taktim edip, daha sonra bu konuya açıklık getireyim. İsmim Yaren, Erzincan ilinde babamın mesleği yüzünden yaşıyoruz. Yaşım henüz daha 18 olmasına rağmen sevmek vede sevilmek istiyorum. Çünkü bu şehire taşınmadan önce İzmir ilinde 2 senelik sevdiğim çocuk vardı. Malesef buraya taşınmamız ayrılmamıza yetti. Canım ilk zamanlarda çok acıdı, hatta ne yapacağımı düşünmekten psikolojim alt üst olmuştu! Şimdi gayet normalim ve kendi iradelerim altındaki prensiplerime sahibim. Bu itirafımı neden yaptığımı hiç bilmiyorum
Beni üzen ve bana acı veren bir konuyu sizinle paylaşacağım herkese ders olsun! Benim ismim Zeliha, 19 yaşındayım ve Edirne ilinde yaşıyorum aynı zamanda okuyorum. Ailem İzmir’de ama ben okulum nedeniyle bu taraftayım. Neyse asıl konuma döneyim. Benim Burçin adında çok samimi olduğum ve kanka olarak gördüğüm bayan arkadaşım vardı. Sevgilimin adı Sercan ve o da bizimle aynı okulda okuyordu. Bir üst sınıftaydı, sonra bir gün okula giderken yanımda Burçin arkadaşımda vardı ve sevdiğim çocuğu gördük. Bu Burçinle göz göze geldiği günden beri, o kızdan etkilendiğini anlamıştım. Ama hiç bir zaman ön yargılı olup sevgilime kötü davranmadım. Biz Burçin ile beraber yurt hayatından nasibimimizi almamak için ev tuttuk. Onunla 4 aydır beraber kardeş gibi geçinip gidiyoruz.
